نخ جراحی ویکریل ( VICRIL ) برای جراحی و بخیه استفاده می شوند باید به طور طبیعی عمل کنند و هیچ تاثیر سوئی روی بافت ایجاد نکنند. در حالت کلی نخ های استفاده شده برای بخیه باید با ترمیم پوست، هیدرولیزه و حل شوند نه اینکه مقاومت آن ها آن قدر زیاد باشد که جلوی ترمیم پوست را بگیرد بلکه باید با همان قدرتی که بافت به دست می آورد نخ هم باید قدرت خود را ازدست بدهد. زخم و برش های جراحی مختلفی وجود دارند که ترمیم هر یک از آنها نیاز به شرایط و نوع بخیه متفاوتی دارند و پزشک باید یکی از ایده آل ترین نخ ها را برای ترمیم بافت و پوست انتخاب کند.

ویکریل یکی از بهترین نخ های بخیه و جراحی می باشد که قابل جذب، مصنوعی و استریل می باشد. این نخ از کوپلیمری ساخته شده است که 90 درصد آن از گلیکوئید و 10 درصد آن از لاکتید تشکیل می شود و در دو نوع رنگی و بدون رنگ وجود می باشد. کوپلیمرهای استفاده شده در این نخ، بدون آنزیم و آندروژن می باشند و در طول فرآیند جذب، فقط با یک واکنش بافتی خفیف براشته می شود. نخ ویکریل مناسب جراحی بافت های نرم مانند چشم و بستن رگ ها می باشد ولی این نخ هرگز نباید برای بافت های قلبی عروقی و عصبی مورد استفاده قرار بگیرد.

تغییرات تدریجی نخ جراحی ویکریل ( VICRIL )

واکنش التهابی پوست نسبت به این نخ بسیار کم می باشد و شرایط لازم برای بهبود و رشد بافتی که توسط نخ جراحی ویکریل ( VICRIL ) پیوند یافته است را مهیا می کند. نخ ویکریل به مروز زمان با هیدرولیزه شدن، استحکام مقاومتی خود را از دست می دهد تا حدی که کوپلیمرهای موجود در نخ به اسیدهای گلیکولی و لاکتیکی تجزیه می شوند که این مواد نیز به مرور زمان جذب بدن شده و متابولیزه می شوند.

نخ ویکریل به مرور زمان استحکام کششی و جرم خود را از دست می دهد. تحقیقات نشان می دهد که این نخ بعد از دو هفته تقریباً، 75 درصد از استحکام کششی خود را حفظ می کند که این درصد بعد از سه هفته به 50 درصد و بعد از 4 هفته به 25 درصد، کاهش پیدا می کند. استحکام کششی این نخ بعد از 5 هفته به طور کلی از بین می رود  و فرآیند جذب بعد از 56 الی 70 روز به طور کامل انجام می شود.

این نخ بخیه برای بافت هایی که نیاز به پشتیبانی طولانی مدتی برای ترمیم کامل دارند، مناسب نمی باشد چون بعد از 70 روز به طور خود به خود جذب بدن می شود و به طور کلی ناپدید می شود.

اقدامات احتیاطی

  • کسانی که می خواهند از نخ جراحی ویکریل ( VICRIL ) برای جراحی و بخیه استفاده کنند باید قبل از انجام بخیه با تمامی تکنیک های آن آشنا باشند چون ممکن است محل استفاده از بخیه متفاوت باشد و طرز انجام بخیه و ابزار مورد استفاده باید متفاوت با دیگر نمونه ها باشد تا زخم به طور کامل پوشش داده شود.
  • پزشکان باید هنگام انتخاب نوع نخ تمامی شرایط ( سن و قدرت بدن بیماران ) را در نظر بگیرند تا بخیه ای که انجام می دهند باعث بهبودی زخم شود.
  • نخ بخیه باید یک بار استفاده شود و استفاده مجدد از نخ باعث عفونت و آلودگی بافت بدن می شود.
  • این نخ ها به صورت بسته بندی می باشند و استریلیزه شده اند و بسته بندی های باز غیر قابل استفاده می باشند.
  • تماس طولانی مدت این نخ بخیه با محلول نمکی مانند مایعات موجود در دستگاه ادراری یا مجاری صفراوی، ممکن است منجر به تشکیل سنگ ادراری شود.
  • در صورت وجود آلودگی در اطراف بافت صدمه دیده یا برش یافته، باید قبل از انجام بخیه اقدامات لازم جهت پاک سازی پوست و بافت انجام شود.
  • بخیه های که روی پوست خارجی انجام می شوند اگر بیشتر از یک هفته روی پوست بمانند باعث تحریک موضعی می شوند و باید از پوست جدا شوند.
  • سوزن مربوط به نخ بخیه باید در یک جای تمیز نگه داری شوند و بهتر است در یک ناحیه چسبانده شود تا در صورت نیاز پزشک فوراً به آن دسترسی پیدا کند. خرد شدن و شکستن سوزن ممکن است آسیب جدی به بدن شخص وارد کند.