لوله تراشه کافدار

لوله تراشه کافدار لوله ی تنفسی می باشد که برای باز نگه داشتن مسیر تنفسی، در داخل نای قرار می گیرد. این لوله هم می تواند از طریق دهان و هم از طریق بینی وارد نای شود.

برخی مواقع به علت وقع یک حادثه یا ابتلا به بیماری مسیر تنفسی شخص بسته می شود و نفس کشیدن  برای او کمی دشوار می شود در این جاست که اکسیژن دریافتی او کاهش پیدا می کند و ادامه یافتن این حالت منجر به سکته مغزی و حتی مرگ او نیز می شود به همین دلیل هر چه زودتر باید برای حل این مشکل اقدام کرد.

لوله تراشه کافدار لوله ی تنفسی می باشد که برای باز نگه داشتن مسیر تنفسی، در داخل نای قرار می گیرد. این لوله هم می تواند از طریق دهان و هم از طریق بینی وارد نای شود. این لوله از داخل به ریه ختم می شود و از خارج به یک کیسه هوایی متصل می باشد. حال از این طریق اکسیژن لازم برای بدن بیمار وارد ریه ها می شود.

به غیر از تامین اکسیژن با غلظت بالا، از این لوله برای تحویل گازهای دیگر مانند هلیوم، نیتریک اسید و برخی دیگر از گازهای بیهوشی نیز مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین این لوله، انتخاب مناسبی برای استفاده از داروهایی مانند آتروپین و لیدوکائین می باشد. یکی از کاربرهای دیگر این لوله، محافظت از ریه در مقابل ورود مواد مضر برای بدن و خون های حاصل از شکستگی هر گونه آسیب و زخم های موجود در این ناحیه می باشد.

چه زمانی لوله تراشه کافدار از طریق دهان وارد نای می شود؟

زمانی که بیمار به کما رفته است یا قادر به همکاری با پزشک نمی باشد و نیاز به لوله گذاری فوری برای تنفس باشد، لوله باید از طریق دهان وارد شود. البته وارد شدن لوله از طریق دهان نیز عوارضی را به همراه دارد که مسدود شدن لوله به خاطر گاز گرفتن بیمار و آسیب دیدن حنجره از جمله ی این عوارض می باشد.

چه زمانی لوله تراشه از طریق بینی وارد می شود؟

زمانی که شخص بیمار دچار شکستگی گردن یا فک شده است که در اغلب این موارد بیمار کاملا بیدار است و قادر به همکاری با پزشک می باشد بینی برای لوله گذاری انتخاب می شود. از عوارض این روش نیز می توان به سینوزیت و خونریزی بینی اشاره کرد.

همانطور که از نامش معلوم است تنها فرق لوله ی تراشه کاف دار با لوله تراشه بدون کاف، مجهز بودن به کاف می باشد. کاف به شکل تخم مرغی می باشد که حالت انعطاف پذیر دارد و در انتهای لوله تراشه قرار دارد. این کاف برای جلوگیری از ورود آب دهان یا دیگر ترشحات به داخل ریه می باشد. همچنین هنگامی که از نسخه های بدون کاف استفاده می شود، همیشه مقداری از هوا از لوله نشت می کند و بدون اینکه وارد ریه شود، از لوله خارج می شود

کاف مربوط به لوله تراشه کافدار در حالت عادی بدون باد می باشد و حالت فشرده دارد ولی زمانی که پر از هوا می شود متورم می شود و اندازه اش بزرگتر می شود. کاف متورم از انتشار گازها جلوگیری می کند و اجازه میدهد که تهویه با فشار مثبت انجام شود، همچنین از ورود محتویات معده به داخل نای نیز جلوگیری می کند.

پس از لوله گذاری، کاف باید پر از هوا شود. به این ترتیب که یک لوله نازک به کاف متصل می باشد و الان نوبت آن است که با استفاده از یک سرنگ، هوا از طریق لوله ی نازک که متصل به کاف است، وارد آن شود. پس از اینکه کاف به اندازه ی کافی پر شد، سرنگ برداشته می شود. هوای داخل کاف به هیچ نحوی خالی نمی شود چون لوله ی نازک دارای شیار یک طرفه می باشد.

البته در هنگام استفاده از این کاف ها باید مواردی را مدنظر قرار داد. یکی از این موارد، توجه به اندازه کاف و دیواره ی تراشه می باشد. به این صورت که اگر اندازه قسمتی از کاف که به دیواره تراشه متصل می شود با اندازه لوله تراشه همخوانی نداشته باشد و کمی بزرگتر باشد هوای وارد شده از طریق لوله، نشت می کند.

جنس این لوله ها از پلاستیک (PVC یا پلی وینیل کلراید) می باشد و به صورت مات یا شفاف موجود می باشند. برای اینکه این لوله ها به راحتی وارد ناحیه نای شوند و باعث صدمه دیدن مسیر نشوند حالت خمیده دارند پس از وارد کردن این لوله و رسیدن به محل مناسب، قسمتی از لوله که در بیرون از دهان یا بینی قرار دارد، با چسب به صورت چسبانده می شود.