دستگاه-اکسیژن-ساز
بهترین دستگاه اکسیژن ساز قابل حمل

بهترین دستگاه اکسیژن ساز قابل حمل ( پرتابل ) کدام ها هستند ؟

دستگاه اکسیژن ساز قابل حمل دستگاهی است که در معرض هوا قرار می گیرد و  برای افرادی که به دلیل شرایط پزشکی نیاز به اکسیژن درمانی دارند، هوا را تصفیه می کند.

این شرایط پزشکی شامل بیماری های تنفسی است که باعث می شود ریه اکسیژن کافی را جذب نکند، از قبیل بیماری مزمن انسداد ریوی (COPD)  و آسم و همچنین شامل بیماری های دیگری که تنفس را تحت تاثیر قرار می دهند ، مانند وقفه تنفسی در خواب (آینه خواب)  و فیبروز کیستی می شود.

خریداری دستگاه های اکسیژن ساز نیاز به نسخه پزشک دارد و نمی توان آن را بدون مجوز پزشک خرید. ( البته این مورد برای کشور عزیز ما صدق نمی کند و بهتر است که حتما با نظر پزشک نوع اکسیژن ساز مشخص گردد )

خرید اکسیژن ساز

دستگاه اکسیژن ساز ثابت ( غیر قابل حمل ) از دهه ۱۹۷۰ مورد استفاده قرار گرفتند و دستگاه اکسیژن ساز قابل حمل ( پرتابل ) در سالهای اخیر به طور فزاینده ای محبوب شده اند. در بیشتر مدل ها، انتقال هوا به دو روش صورت می گیرد :

جریان مداوم، که بدون توجه به الگوهای تنفس کاربر، هوا را با سرعت ثابت انتقال می دهد؛ و جریان پالسی، که فقط زمانی اکسیژن را انتقال می دهد که کاربر نفس می کشد.

مدل های قابل حمل دستگاه اکسیژن ساز معمولا یک تا سه لیتر از اکسیژن را در هر دقیقه تحت تنظیمات جریان مداوم و یک تا شش لیتر از آن را در هر دقیقه تحت تنظیمات جریان پالس انتقال می دهد؛ آنها دارای تنظیمات قابل تطبیق هستند که برای تطبیق دادن کاربر با تنظیمات مختلف به کار می رود. با این حال، برخی از مدل ها فقط دارای تنظیمات جریان پالس هستند.

بیشتر مدل ها به پریز های برق جهت استفاده  مسکونی وصل می شود و همچنین حاوی یک باتری قابل شارژ است که اجازه می دهد بیرون از خانه هم مورد استفاده قرار بگیرند.

استفاده از دستگاه اکسیژن ساز هنگام خواب برای کمک به افرادی که مشکلات تنفسی دارند ، ضروری می باشد، زیرا هوای تصفیه شده را در طول شب انتقال می دهد. این راهنما عملکرد و طراحی دستگاه اکسیژن ساز قابل حمل را بررسی کرده است.

دستگاه های اکسیژن ساز قابل حمل چگونه کار می کنند ؟

پیش از دهه ۱۹۸۰، بیماران برای دریافت اکسیژن درمانی عمدتا به مخازن اکسیژن تحت فشار متکی بودند. در حالی که این مخازن بسیار موثر هستند، نسبتا کم بازده هم هستند؛ کارپردازان باید مدام به بیماران سر بزنند تا منابع اکسیژن در مخازن را دوباره پر کنند.

بیماران برای هر ویزیت خانگی تا اواسط دهه ۱۹۸۰ پول پرداخت می کردند، سپس موسسه مدیکر یک نرخ ماهیانه برای این سرویس ها تعیین کرد. به دنبال این تغییرات، صنعت تجهیزات پزشکی پایا (DME ) برای مدیریت هزینه ها شروع به ترویج دادن دستگاه های  اکسیژن ساز کرد.

دستگاه های اکسیژن ساز در ابتدا، بلند، سنگین و غیر قابل حمل بودند. در اوایل سال ۲۰۰۰، دستگاه های اکسیژن ساز قابل حمل تولید شد تا به بیماران حتی زمانی که در خانه هایشان نیستند، کمک کند.

همانطور که در جدول زیر توضیح داده شده است، دستگاه های اکسیژن ساز قابل حمل، مزایای به خصوصی نسبت به سیستم مخزن  های اکسیژن تحت فشار دارند. با این حال، یک عیب قابل توجه در دستگاه های اکسیژن ساز قابل حمل وجود دارد : زمان کار آنها زمانی که نمی توان دستگاه را به پریز برق متصل کرد و باید با باتری کار کند ، به اندازه مخازن اکسیژن نیست.

سیستم اکسیژن رسانیکپسول اکسیژن تحت فشاردستگاه اکسیژن ساز پرتابل ( قابل حمل )
ارتفاع13 تا 130 سانتیمتر18 تا 51 سانتیمتر
وزننیم کیلوگرم تا 52 کیلوگرم1/5 کیلوگرم تا 9 کیلوگرم
منبع تغذیه الکتریکیهیچ یک؛ کپسول ها با باز کردن دریچه ها اکسیژن ذخیره شده را خارج می کنند و نیازی به برق یا باتری ندارندخروجی برق و یک یا دو عدد باتری
میانگین زمان کار ( جریان مداوم )2 تا 11 ساعت (کمترین تنظیم LPM) | 20 دقیقه تا 2 ساعت (بالاترین تنظیم LPM)2.5 تا 6 ساعت (کمترین تنظیم LPM) | 45 دقیقه تا 1.5 ساعت (بالاترین تنظیم LPM)
میانگین زمان کار ( جریان پالسی )5 تا 30+ ساعت (کمترین تنظیمات LPM) |
1 تا 6 ساعت (بالاترین تنظیم LPM)
4 تا 10+ ساعت (کمترین تنظیم LPM) |
1.5 تا 4 ساعت (بالاترین تنظیم LPM)
ذخیره سازی اکسیژنمحدود; خریداران باید به طور منظم کپسول اکسیژن خود را شارژ نمایند.نا محدود؛ اکسیژن موجود در هوا توسط اکسیژن ساز به اکسیژن خالص به وسیله برق و باتری تبدیل می شود و نیازی به اکسیژن و یا شارژ دستگاه به وسیله اکسیژن ندارد
مرطوب کنندهخارجیداخلی

لطفا توجه داشته باشید : مانند مخازن اکسیژن تحت فشار، دستگاه های اکسیژن ساز نیز خطر زیادی برای احتراق دارند. هنگام استفاده از آنها، استعمال دخانیات ممنوع است و دستگاه باید در جای خشک و خنک نگهداری شود و از منابع گرما و مواد شیمیایی قابل اشتعال دور باشد.

حتما این مطلب را دوست خواهید داشت
AED چیست و چرا در نجات انسان ها حیاتی است؟

دستگاه های اکسیژن ساز از یک فرایند شناخته شده تحت عنوان ” جذب نوسان  فشار” بهره می برد. تمام گازها به صورت سطحی  و یا به صفحه های جامد تحت تنظیمات فشاری خاص جذب می شوند، اما میزان جذب برای صفحات مختلف تحت تنظیمات فشاری خاص، برای انواع گازها متفاوت است.

به طور خاص، دستگاه های اکسیژن ساز حاوی مواد معدنی زئولیت هستند که نیتروژن را با نرخ بالاتری نسبت به اکسیژن جذب می کنند. وقتی دستگاه در معرض هوا قرار می گیرد، این مواد معدنی زئولیت اساسا نیتروژن را به دام می اندازد و آن را در بر می گیرد که در هنگام تنفس می تواند برای انسان مضر باشد، درحالی که یکی از اجزای شناخته شده تحت عنوان ” غربال مولکولی” اجازه  می دهد تا هوای غنی شده با اکسیژن خالص از طریق دستگاه اکسیژن ساز عبور کند و به دستگاه تنفس کاربر وارد شود.

دستگاه های اکسیژن ساز برای تامین اکسیژن در سطوح خلوص خاص طراحی شده اند که معمولا بین ۸۷ تا ۹۶ درصد می باشد.

دستگاه های اکسیژن ساز با استفاده از فرایند چهار مرحله ای زیر کار می کنند:

  1. دستگاه اکسیژن ساز در معرض هوا  قرار می گیرد.
  2. دستگاه اکسیژن ساز هوا را فشرده می کند؛ دستگاه مجهز به یک مکانیزم خنک کننده برای جلوگیری از گرمای بیش از حد است.
  3. مواد معدنی زئولیت نیتروژن را جذب می کند و در بر می گیرد، در حالی که اکسیژن از طریق غربال مولکولی عبور می کند.
  4. اکسیژن تصفیه شده به وسیله دستگاه متصل به صورت کاربر منتقل می شود که معمولا از طریق لوله بینی یا ماسک صورت انجام می شود.

کاربران می توانند میزان جریان هوا را با استفاده از رابط  درونی دستگاه، تنظیم کنند. اکثر دستگاه های اکسیژن ساز قابل حمل می توانند اکسیژن را با سرعت دو یا سه لیتر در دقیقه (LPM) تحت تنظیم جریان مداوم هدایت می کند.

علاوه بر این، آنها ممکن است تنظیمات “جریان پالس” را انتخاب  کنند که اکسیژن را تنها زمانی هدایت می کند که بیمار در حال نفس کشیدن است. از آنجا که جریان پالس پایا تر از جریان مداوم می باشد، سرعت جریان هوا به طور معمول از یک تا شش لیتر در دقیقه، متغیر است و برخی از مدل ها دارای ۹ حالت تنظیم جریان پالس هستند.

نرخ های بالاتر LPM ( لیتر بر دقیقه ) باتری را سریعتر تخلیه می کند، اما وقتی که دستگاه اکسیژن ساز به پریز متصل است این موضوع اتفاق نمی افتد. همچنین توجه فرمایید که بعضی از مدل های دستگاه اکسیژن ساز جریان مداوم را به طور کامل نادیده می گیرند و فقط  تنظیمات جریان پالس را نشان می دهند.

از لحاظ اندازه، دستگاه های اکسیژن ساز قابل حمل معمولا ارتفاع های بین ۶ تا ۲۰ اینچ و عرض های بین ۶ تا ۹ اینچ و ۲٫۵ تا ۴٫۵ را اندازه گیری می کنند. وزن دستگاه های اکسیژن ساز پرتابل به طور میانگین بین ۲ تا ۶ پوند می باشد ، هرچند ممکن است بعضی از آنها تا ۲۰ پوند یا حتی بیشتر وزن داشته باشند.

اکثر مدل ها  محدوده سطح دما و رطوبتی را فهرست می کنند که دستگاه می تواند در این محدوده فعالیت کند و انرژی ذخیره کند. علاوه بر این، دستگاه های اکسیژن ساز در ارتفاع های خاصی کار نمی کنند؛ حداکثر ارتفاع معمولا ۱۰۰۰۰ فوت یا بالاتر است.

این رقم برای تعیین آب و هوا و یا تعیین اینکه دستگاه اکسیژن ساز برای مسافرت هوایی مناسب نمی باشد، اهمیت دارد اما مشتریان باید مطمئن شوند که محصول توسط اداره هواپیمایی فدرال (FAA) برای استفاده در هواپیما مورد تایید قرار گرفته است.

چه کسانی از دستگاه های اکسیژن ساز قابل حمل استفاده می کنند ؟

شرایط پزشکی که ممکن است نیاز به اکسیژن درمانی از طریق دستگاه های اکسیژن ساز را ایجاب کند، عبارتند از :

  • برونشیت: این اختلال با التهاب در مجراهای تنفسی مشخص می شود که منجر به تولید خلط می شود. تجمع خلط باعث باریک تر شدن مجراها و ایجاد مشکلات تنفسی شود.
  • آمفیزم : ریه های انسان حاوی کیسه های هوا هستند که هنگام نفس کشیدن مانند بادکنک باد می شوند و هنگام بازدم خالی می شوند. آمفیزم به آسیب دیدن کیسه های هوایی اشاره دارد که نمی توانند به طور صحیح پر و خالی شوند و اغلب منجر به تنگی نفس مزمن می شود.
  • اختلال انسداد ریوی مزمن : به عنوان COPD نیز شناخته می شود، این اختلال اساسا ترکیبی از برونشیت و آمفیزم است. در اکثر موارد، COPD در اثر سیگار کشیدن ایجاد می شود.
  • ذات الریه: ذات الریه عفونت ریه است که می تواند منجر به سرفه و تب شدید شود. در بزرگسالان سالم، علائم ذات الریه معمولا در عرض چند هفته مشخص می شود اما برای بیمارن با سیستم ایمنی ضعیف تر، مانند کودکان یا سالخوردگان، وضعیت می تواند بسیار جدی و گاهی کشنده باشد.
  • آسم: مانند برونشیت، آسم نیز ناشی از التهاب در مجراهای تنفسی می باشد. حملات آسم با سرفه ، خس خس سینه و فشار قفسه سینه مشخص می شود، معمولا یک اسپری تنفسی برای بیماران آسمی تجویز می شود.
  • دیسپلازی ریوی : همچنین به عنوان BPD شناخته شده است، برای بیشتر افراد این عفونت ریه  در دوران کودکی آشکار می شود؛ این اختلال در نوزادان نارس رایج است. این شرایط ممکن است در تمام عمر همراه با بیمار باشد و می تواند منجر به مشکلات تنفسی طولانی مدت شود.
  • نارسایی احتقانی قلب: نارسایی قلب، حرکت خون را در سراسر  بدن کاهش می دهد که موجب کاهش جریان اکسیژن می شود. این وضعیت سلامتی سالمندان را در ایالات متحده در معرض خطر قرار داده است؛ نزدیک به   ۷۰۰۰۰۰ نفر در هر سال مبتلا به نارسایی احتقانی قلب تشخیص داده می شوند.
  • فیبروز کیستی: این بیماری مادام العمر مزمن باعث تجمع مخاط های ضخیم در سرتاسر بدن از جمله ریه ها و مجاری تنفسی ،می شود. ایجاد مشکلات تنفسی یکی از علائم رایج فیبروز کیستی می باشد.
  • آینه خواب ( وقفه تنفسی در خواب): آینه خواب یک اختلال است که به وسیله وقفه ایجاد شدن در تنفس هنگام خواب تشخیص داده می شود. آینه خواب انسدادی (OSA) ناشی از یک مانع فیزیکی است که مجاری تنفسی را محدود می کند و تنفس را دشوار می کند،  در حالی که آینه مرکزی خواب (CSA) هنگامی رخ می دهد که مغز قادر به ارسال سیگنال مناسب به عضلاتی که تنفس را کنترل می کنند، نباشد. افراد مبتلا به این اختلال ممکن است بیش از صد بار در هر شب تجربه قطع تنفس را داشته باشند، اما این حادثه در اکثر موارد فقط چند ثانیه طول می کشد.
حتما این مطلب را دوست خواهید داشت
اکسیژن ساز

صرف نظر از وضعیت بیمار، پزشک او را ارزیابی می کند تا تعیین کند که آیا اکسیژن درمانی مناسب ترین روش برای  آن بیمار است؟ آنها ممکن است از یک نمونه خونی استفاده کنند تا سطح اکسیژن در خون بیمار را اندازه گیری کنند، یا  یک پالس اکسی متر  به کار ببرند که سطح اکسیژن خون را بدون نیاز به نمونه ی خونی اندازه گیری می کند.

علاوه بر این، پزشکان به دنبال علائم زیر که نشان دهنده سطح پایین اکسیژن هستند، می گردند:

  • تند شدن ضربان قلب
  • تنگی نفس مزمن
  • تنفس سریع و پی در پی
  • سرفه یا خس خس کردن مزمن
  • تعریق

سطح پایین اکسیژن خون اغلب نیاز به اکسیژن درمانی را ضروری می کند. میزان غلظت اکسیژن خون در افراد بالغ به طور متوسط بین ۷۵ تا ۱۰۰ میلی متر جیوه می باشد. (mmHg) ؛ برای افرادی که دارای غلظت اکسیژن خون ۶۰ میلی متر جیوه یا کمتر از آن هستند، اغلب اکسیژن درمانی تجویز می شود. برخی از بیماران در طول شب و روز به طور مداوم نیاز به اکسیژن درمانی دارند، در حالی که برخی دیگر بر اساس یک روش نیمه مکرر یا در موارد مورد نیاز مانند تمرین کردن، اکسیژن درمانی می کنند.

دستگاه اکسیژن ساز در مقابل دستگاه های  CPAP و  BiPAP :

دستگاه های CPAP مانند دستگاه های اکسیژن ساز، یک جریان مداوم از اکسیژن را با میزان ثابت و تجویز شده به افراد منتقل می کنند. هوا در واحد مرکزی تصفیه شده و سپس از طریق لوله های متصل شده به  ماسک صورت یا لوله بینی بیمار، منتقل می شود.

دستگاه های BiPAP از یک مکانیزم مشابه استفاده می کنند ، اما به جای انتقال مداوم هوا به میزان ثابت، اکسیژن را با توجه به الگوهای تنفسی کاربر، در نرخ های متغیری ، انتقال می دهند.

تفاوت کلیدی بین دستگاه های اکسیژن ساز و این دستگاه ها نوع هوایی است که به کاربر منتقل می شود. دستگاه های اکسیژن ساز تصفیه شده و متمرکز را انتقال می دهند که برای افراد با شرایطی که در بخش قبلی ذکر شد، سودمند است.

از سوی دیگر، دستگاه های  CPAP و BiPAP جریان هوایی را ایجاد می کنند که عضلات گلو را منبسط می کند و مجاری تنفسی را پاک نگه می دارد. به همین دلیل، این دو دستگاه تقریبا همیشه برای افراد مبتلا به آینه خواب  تجویز می شود؛ این دستگاه های برای بیماری ها و شرایط دیگر استفاده نمی شود.

با این حال، افراد مبتلا به بیماری های خاصی مانند OSA  و COPD ممکن است به طور همزمان از این دو دستگاه و دستگاه اکسیژن ساز استفاده کنند.

نکات قابل توجه برای خرید

هنگام خرید یک دستگاه اکسیژن ساز قابل حمل و مقایسه مدل ها و برند های مختلف، در اینجا چند نکته قابل توجه ذکر شده است :

  • ابعاد دستگاه اکسیژن ساز چیست ؟ دستگاه های اکسیژن ساز قابل حمل معمولا سبک و کوچک هستند، اما خریداران باید سطحی که برای قرار دادن دستگاه اکسیژن ساز در نظر گرفته اند را اندازه گیری کنند (مانند میز کنار تخت) تا مناسب ترین ارتفاع ، عرض ، عمق و وزن را برای دستگاه اکسیژن ساز تعیین کنند. برای مدل های بلندتر، تنظیم آنها کف زمین کنار تخت ممکن است بهترین گزینه باشد.
  • دستگاه های اکسیژن ساز چه مقدار هوا را در جریان مداوم انتقال می دهند ؟ اگرچه وابسته به مدل ها این مقدار متفاوت است، اکثر دستگاه های اکسیژن ساز قابل حمل، در هر نقطه بین ۰٫۵ تا ۳ لیتر جریان مداوم را در هر دقیقه انتقال می دهند.
  • دستگاه های اکسیژن ساز چه مقدار هوا را در جریان پالس انتقال می دهند ؟ این میزان نیز با توجه به مدل دستگاه، متفاوت است. اکثر دستگاه های قابل حمل که امروزه به فروش می رسند، ۶ لیتر هوا را در هر دقیقه انتقال می دهند و برخی از آنها دارای ۳ تنظیمات جریان پالس اضافی هستند.
  • خلوص اکسیژن چیست ؟  اکثر دستگاه های اکسیژن ساز را با خلوصی بین ۸۷ درصد تا ۹۳ درصد انتقال می دهند. در برخی موارد، خلوص با اندکی خطا ( مثلا ۳% +- ۹۰%) نمایش داده می شود.
  • مدت زمانی که دستگاه اکسیژن ساز را با استفاده از نیروی باتری انتقال می دهد، چقدر است ؟ به طور کلی، تنظیمات بالاتر در جریان مداوم یا پالس نسبت به تنظیمات پایین تر، باتری را با سرعت بیشتری تخلیه می کند. در طی جریان مداوم، به طور متوسط دستگاه اکسیژن ساز  در بالاترین حالت،  اکسیژن را در ۶ ساعت و در پایین ترین حالت در ۲ ساعت انتقال می دهد. در طی جریان پالس، دستگاه اکسیژن ساز معمولا  در بالاترین حالت اکسیژن را در ۱٫۵ تا ۲ ساعت و در پایین ترین حالت در ۹ ساعت ، انتقال می دهد.
  • دستگاه اکسیژن ساز قادر به نگهداری چند باتری است ؟ دستگاه های اکسیژن ساز معمولا یک یا دو باتری را در خود نگه می دارند. مدل هایی که ۲ باتری نگه می دارند، ممکن است با تکیه بر یک باتری کار کنند اما زمان انجام کار کوتاه تر می شود.
  • چقدر طول می کشد تا باتری شارژ شود ؟ بیشتر باتری های دستگاه های اکسیژن ساز می توانند در عرض دو تا چهار ساعت به طور کامل شارژ شوند، اما بعضی از آنها ممکن است به هشت تا نه ساعت زمان نیاز داشته باشند.
  • صدای دستگاه اکسیژن ساز چقدر بلند است ؟ دستگاه های اکسیژن ساز معمولا پر سرو صدا هستند، اما برخی از مدل ها بیشتر از سایر آنها سر و صدا ایجاد می کنند. در بعضی موارد تا ۶۵ دسی بل صدا ایجاد می شود. در تنظیمات پایین تر، دستگاه های اکسیژن ساز آرام تر کار می کنند.
  • حداکثر ارتفاعی که می توان در آن دستگاه های اکسیژن ساز را حمل کرد، چقدر است ؟ دستگاه های اکسیژن ساز قابل حمل برای مسافرت هوایی طراحی شده اند و اکثر آنها می توانند تا ارتفاع ۱۰۰۰۰ تا ۱۴۰۰۰ فوت حمل شوند.
  • آیا دستگاه های اکسیژن ساز تایید سازمان FAA را برای حمل هوایی دریافت کرده اند؟ پاسخ به این سوالات همیشه باید بله باشد اما خریداران باید مشخصات را بررسی کنند تا اطمینان حاصل شود دستگاه اکسیژن ساز مورد نظر با مجوزFAA به صورت هوایی حمل می شود.
  • دمای عملیاتی و ذخیره سازی چیست ؟ با توجه به ماهیت ظریف آنها، این  دستگاه ها باید فقط در دمای خاصی عملیات و ذخیره سازی را انجام دهند. هر دو محدوده باید در کتابچه راهنما و یا صفحه محصول آنلاین ثبت شده باشد.
  • محدوده رطوبت عملیاتی و ذخیره سازی چیست ؟  صاحبان دستگاه نباید در محیط هایی که در محدوده رطوبت ذکر شده نیست، به عملیات و ذخیره سازی دستگاه بپردازند.
  • آیا دستگاه های دستگاه اکسیژن ساز ضمانت نامه دارد؟ اکثر این دستگاه ها ضمانت ۳ تا ۵ ساله دارند. علاوه بر این، برخی از اجزای دستگاه مانند غربال مولکولی و باتری ها، ممکن است با یک ضمانت جداگانه که هر کدام بین ۱ تا ۵ سال می باشد، پشتیبانی شود.
  • آیا شما به دستگاه اکسیژن ساز نیاز دارید ؟ بیشترین موارد جدی ریه به انواع اکسیژن درمانی نیاز دارند و معمولا دستگاه های اکسیژن ساز معمولا موثر تر از سایر سیستم های انتقال اکسیژن هستند. با این حال، افراد مبتلا به CSA/OSA ممکن است دریابند که دستگاه های CPAP و BiPAP بدون نیاز به اکسیژن درمانی مکمل ، کافی باشند.
حتما این مطلب را دوست خواهید داشت
کاربرد دستگاه اتوکلاو در پزشکی

بهترین دستگاه های اکسیژن ساز قابل حمل کدامند؟ مارک ها و مدل ها

حالا، بیایید نگاهی به بهترین دستگاه های اکسیژن ساز قابل حمل طبق گفته صاحبان آنها بیندازیم . جدول زیر قیمت ها، مشخصات و جزئیات عملیاتی را برای ۵ مدل از دستگاه های اکسیژن ساز درجه بالا ارائه می دهد. همه رای ها از دیدگاه مشتریان و صاحبان و تجربیات آنها کسب شده است.

Attention: The internal data of table “26” is corrupted!